8. PERSBERICHT: Gaza: Pauze / Play of STOP

 

PERSBERICHT

Gaza: Pauze / Play of STOP

VN-resoluties moeten gerespecteerd worden, ook door Israël.

Tijd voor een einde aan de straffeloosheid.

België moet een duidelijk standpunt innemen: betalen voor heropbouw van Gaza, zonder druk op Israël is zeker een recept voor een nieuwe oorlog.

Sinds het begin van de Israëlische Gaza-oorlog op 8 juli zijn al meer dan 2100 Palestijnen, waaronder bijna 500 kinderen, om het leven gekomen. Volgens Israëlische bron blijkt dat er 64 Israëlische militairen sneuvelden en 6 Israëlische burgers. Er vielen al meer dan 10 600 Palestijnse gewonden, waarvan velen gehandicapt voor het leven zijn door het verlies van ledematen. Meer dan 17 000 huizen werden volledig met de grond gelijk gemaakt, zodat meer dan 100 000 Palestijnen dakloos zijn. Ook scholen, winkelcentra, fabrieken, moskeeën, en ziekenhuizen werden gebombardeerd. De enige elektriciteitscentrale is vernield. De schade wordt geraamd op meer dan 4 miljard euro. Navi Pillay, Hoge Commissaris voor Mensenrechten, vond dat er ernstige schendingen van het internationaal humanitair recht plaats hadden, er is mogelijk zelfs sprake van oorlogsmisdaden.

Terwijl de Verenigde Staten opnieuw munitie leverden aan het Israëlische leger, keken onze westerse politici lijdzaam toe naar het geweld van het Israëlische leger tegen de burgerbevolking in de Gazastrook. De straffeloosheid van Israël staat in schril contrast met de veroordelingen en de sancties van de Europese Unie tegen Rusland naar aanleiding van het neerschieten van een passagiersvliegtuig in Oekraïne.

De Israëlische bombardementen zijn voorlopig gestopt, maar het is onaanvaardbaar dat er teruggekeerd wordt daar de oude status quo. Duidelijke eisen moeten aan Israël gesteld worden vóór dat de normale relaties met Israël worden verder gezet.

De Palestijnse eisen zijn zeker niet onredelijk en zouden veiligheid en stabiliteit voor beide partijen bevorderen. Het staakt-het-vuren moet gerespecteerd worden, de blokkade van de Gazastrook moet opgeheven worden, de grensposten geopend, hulpgoederen moeten vrije toegang krijgen, de bufferzone van 200 m mag niet opnieuw uitgebreid worden, vissers moeten tot 10 km in zee blijvend kunnen vissen. Verdere onderhandelingen over de haven, de luchthaven en uitbreiding van de visserijzone tot 18 mijl moet verder gezet worden.

Israël werd toegelaten als lid van de VN op voorwaarde dat het de VN-resoluties 181 en 194 zou respecteren en uitvoeren. Dit is nooit gebeurd. Ook latere resoluties van de VN en zelfs deze van de VN-Veiligheidsraad werden nooit uitgevoerd. Dit is de oorzaak van het blijven aanslepen van dit conflict.

De staat Israël moet:

  • zich volledig terugtrekken uit de in 1967 Bezette Gebieden met inbegrip van Oost-Jeruzalem (VN-Veiligheidsraad resoluties 242 en 338);
  • de eenzijdige en onwettige annexatie van Oost-Jeruzalem en uitbreiding van Jeruzalem ongedaan maken (VN-resolutie 478) en de rechten van de Palestijnen op Oost-Jeruzalem erkennen;
  • de nederzettingenexpansie onmiddellijk staken (VN-resoluties 446 en 452);
  • de bouw van de Muur in de Palestijnse gebieden staken, de reeds gebouwde delen afbreken en de getroffen Palestijnse burgers compensatie betalen voor de schade (advies van het Internationaal Gerechtshof en VN-resolutie A/ES-10/L.18);
  • het individuele en onvervreemdbare recht van alle Palestijnse vluchtelingen om naar hun oorspronkelijke woongebied terug te keren en gecompenseerd te worden voor de geleden schade (VN-resolutie 194) erkennen en uitvoeren;
  • Israël moet ertoe gedwongen worden zijn massavernietigingswapens te ontmantelen en controle toe te laten van het Internationale Atoomenergie Agentschap op zijn nucleaire programma (resolutie 487 van de VN-Veiligheidsraad).

Onze politici, die terecht democratie hoog in het vaandel dragen, dienen bovendien te eisen dat Israël

  • een einde maakt aan de discriminatiepolitiek tegenover Palestijnen en alle andere minderheidsgroepen binnen de bestandslijn van 1949. Dit betekent dat Israël een moderne democratische rechtstaat van al haar inwoners moet worden;
  • zijn verplichtingen als bezettende macht volgens de Vierde Conventie van Genève na komt;
  • de staatsterreur tegen het Palestijnse volk en zijn leiders stopzet en alle politieke gevangenen vrijlaat.

Honderdduizenden mensen betoogden in de hele wereld tegen het bloedbad in de Gazastrook, maar onze politici keken gewoon toe. In een oproep tot de Belgische politici vragen een aantal professoren, dokters en advocaten aan de Belgische politici om op tafel te slaan binnen de Raad van de Europese ministers. Zelfs de roep om een wapenembargo werd genegeerd en samenwerking tussen de KU Leuven en het Israëlisch militair bedrijf (Israel Aerospace Industries) wordt gewoon verder gezet.

Als eerste stap moet een halt toegeroepen worden aan wapenleveringen vanuit België aan Israël. Ook het handelsverdrag tussen de Europese unie en Israël moet worden opgeschort.

Verdere samenwerking met Israël zonder achter deze eisen te staan, is een zeker recept voor een nieuwe oorlog. Het onderhouden van normale relaties met Israël zou van België een partner maken in deze schendingen van de basisrechten van de Palestijnen. Onze politici mogen niet langer afzijdig blijven. Palestina Solidariteit is ervan overtuigd dat de uitvoering van dit eisenplatform het pad effent naar een duurzame en rechtvaardige vrede voor Israëli's en Palestijnen.

Brussel 31 augustus 2014

Palestina Solidariteit vzw

 

© Palestina Solidariteit vzw 2016